✨माझे मराठी विचार✨

*स्वयंपाकघरातूनच तुमच्या शरीरात शिरतंय विष, आजच बदला या गोष्टी, चौथ्या गोष्टीचा तर दर तासाला होतो वापर..... मग चौथी गोष्ट आहे तरी काय...*           प्लॅस्टिक मुळे महासागरात  होणारे दुष्परिणाम हल्लीच्या धावपळीच्या जीवनात प्लास्टिक हे आपल्या सर्वांच्या  आयुष्याचा अविभाज्य भाग बनले आहे. सकाळी प्लास्टिकच्या  बॉटलमधून पाणी पिण्यापासून ते प्लास्टिक कंटेनरमधून  आलेले पार्सल खाण्यापर्यंत सर्वच गोष्टीत आपण प्लास्टिकचा  वापर करत असतो. मात्र आता हेच प्लास्टिक  मायक्रोप्लास्टिकच्या स्वरूपात आपल्या अन्नातून, पाण्यातून  आणि अगदी श्वासावाटेही शरीरात प्रवेश करत असल्याचे  धक्कादायक वास्तव समोर आले आहे. महत्त्वाची बाब म्हणजे  आपले स्वयंपाकघर हे या सूक्ष्म प्लास्टिक कणांचे सर्वात मोठे  स्त्रोत ठरताना दिसत आहे. तज्ज्ञांच्या मते, मायक्रोप्लास्टिक पूर्णपणे टाळणे हे कठीण  आहे. मात्र आपण काही दैनंदिन सवयीत बदल करुन त्याचा  धोका नक्कीच कमी करू शकतो. प्लास्टिकच्या भांड्यांना  उष्णता लागल्यास किंवा प्लास्टिक बोर्डवर अन्न काप...

 ✍🏻✍🏻✍️✍️✍️✍️✍️✍️✍️✍️✍️✍️ लेखन प्रपंच का .... तर माझं काही राहून गेलय का ? *जगायचं राहून गेलं नाही पाहिजे... होय योग्य च वाचत आहात तुम्ही आपलं जगायचं राहून जातय आणि याला कारणीभूत म्हणजे आपण स्वतःच बरका मित्रांनो .* दैनंदिन जीवनात आपण खरचं जगतोय का 😔 क्षणभंगूर जीवनामध्ये ह्या आपण किती दिवसांचे पाहुणे आहोत आणि आपली कधी विकेट आपली जाईल याची काहीचं खबर नाही कोणालाचं.🤔 आयुष्य जातं रुसण्या फुगण्यात, अबोला पकडण्यात,बऱ्याचं वेळा आधी कोणी बोलावं यातही वर्ष निघून जातात. जीवनाच्या सर्व्हिस मध्ये कोणीच पर्मनंट नाही मित्रानो...* आज आहे तर उद्या नाही.शेवटी फक्त फोटोरुपी आठवणीचं राहतात. खर पाहायचं म्हटलं तर कुछ पाने के लिये कुछ खोना पडता है यानुसार पैसा नौकरी कुटूंबाच्या जबाबदाऱ्या पार पाडता पाडता उभं आयुष्य मात्र तसचं राहतं आणि सर्व सुखे मिळतात पण स्वच्छंदी .जगायचे मात्र तसेच राहते....... I am Happy feeling.... म्हणून माणूस म्हणून जगताना प्रत्येक व्यक्ती ने जगून घ्यावं,बोलून घ्यावं मनमुराद हासून घ्यावं,आलंच रडायला तर रडूनही घ्यावं....    रुसलं असेल कोणी तर स्वतः बोलुन सुरुवात करू...

            जूनं ते सोनं पण ते का सोनं आहे ? त्यामागे काही रहस्य दडले आहे का ?  मग ते जुनं काहिही असो एखादी वस्तू एखादी रुढी परंपरा  किंवा एखादी सवय सूद्धा असू शकते आता त्यातील एक  आपली संस्कृती आहे कि वडिल मंडळीच्या पाया पडणे त्यांना  नमस्कार घालणे पण त्यातही आधुनिकीकरण दिसत आहे .  म्हणजे मला असे म्हणायचे आहे कि एखादा नमस्कारासाठी  खाली वाकला कि तो वयाने लहान झाला आणि नमस्कार  करून घेणारा मात्र अप्रत्यक्षपणे मोठा झाला आणि याचाच तर  कमीपणा वाटतो का कि आजून काही .... आता स्वार्थी  असलेल्या पिढीने हे जाणायला हवे कि नमस्कार केला कि  समोरच्या व्यक्तीला आशिर्वाद द्यावा लागतो मग हा आशिर्वाद  नको का आपल्याला.... आता यावरील एक प्रसंग पाहूया.... नमस्कार करतो -.... मी नको नको की कल्याणमस्तु? “ नमस्कार करतो  ..... ”  “ अरे नको नको..... ” आपल्या रोजच्या आयुष्यातला हा संवाद किती सहज, किती ओळखीचा. पण कधी थांबून आपण विचार केलाय का — “नको नको” म्हणताना आपण नेमकं काय नाकारतो आहोत? आशिर्वादात खूप ताकद असते....